ਪਥ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਥ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਪਂਥ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪੰਥ, ਪੰਧ] ੧. ਰਾਹ। ਯਥਾ- ‘ਪੰਥੁ ਦਸਾਵਾ ਨਿਤ ਖੜੀ’ (੪੪੯)। ਤਥਾ-’ਮੰਨੈ ਮਗੁ ਨ ਚਲੈ ਪੰਥੁ’ (੩)। ੨. ਮਜ਼ਹਬ, ਮਤ।