ਪਰੰਤਿਆਗੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਰਮ+ਤ੍ਯਾਗਿਨ੍ਹ੍ਹ] ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਰਬ ਦੋਖ ਪਰੰਤਿਆਗੀ ਸਰਬ ਧਰਮ ਦ੍ਰਿੜੰਤਣ:’ (੧੩੬੧), ਸਾਰੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਪੱਕੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ (ਸਮਝੋ)।