ਪਾਰਗ

ਸੰ. ਵਿ- ਪਾਰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ੨. ਪੂਰਾ ਗ੍ਯਾਤਾ. ਵੇਦ ਪਾਰਗੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸੁਕਰਮੀ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) “