ਪਾਹਿ

[ਅ:। ਪਾਸ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ। ਦੇਖੋ, ‘ਪਾਸ’] ੧. ਪਾਸ, ਨੇੜੇ। ਯਥਾ- ‘ਅੰਧੇ ਤੂੰ ਬੈਠਾ ਕੰਧੀ ਪਾਹਿ’ (੪੩)। ੨. ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਫਾਥੇ ਸੇਈ ਨਿਕਲੇ ਜਿ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ’ (੪੩)। ੩. [ਸੰ:। ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਪਾਪ। ਯਥਾ- ‘ਪਾਹਿ ਏਤੇ ਜਾਹਿ ਵੀਸਰਿ ਨਾਨਕਾ ਇਕੁ ਨਾਮੁ’ (੧੪੧੩), ਅਥਵਾ ਪਾਹਿ ਏਤੇ=ਐਨੇ (ਜੋ ਪਿਛੇ ਕਹੇ ਹਨ) (ਪਾਹਿ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹੋਣ। ੪. [ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਰਾਹ, ਰਸਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਉਠੀ ਕਰ ਲੈ ਪਾਹਿ’ (੧੨੩੯), ਉਠ ਕੇ ਰਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।