ਪਿੰਡੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਸਰੀਰ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਲਿ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਪਿੰਡ ਕਮਾਇਆ’ (੯੮੯), ਤਥਾ-’ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡੇ ਸੋਈ ਪਿੰਡੇ’ (੬੯੫), ਪਿੰਡ ਪੜੇ=ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਹੋਇਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਪਿੰਡੁ ਪੜੈ ਤਉ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ’ (੧੧੬੫)। ਦੇਖੋ, ‘ਪਿੰਡ ਪਰਾਇਣ’ ੨. ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਚੌਲ ਆਦਿਕਾਂ ਦੇ ਗੋਲੇ ਜੋ ਪਿਤ੍ਰਾਂ ਨਮਿੱਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਮੇਰੀ ਕੇਸਉ ਕਿਰਿਆ’ (੩੫੮)। ੩. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਿੰਡ=ਘਰ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪਿੰਡ=ਗਿਰਾਂ] ਗਿਰਾਂ, ਅਬਾਦੀ, ਭਾਵ ਸੰਸਾਰ। ਯਥਾ: ‘ਜਿਣਿ ਐਵਡ ਪਿਡ ਠਿਣਕਿਓਨੁ’ (੯੬੭)।