ਪੀਲਾਵਾ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਪਿਲਾਉਣਾ ਤੋਂ] ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਪੀਲਾਵਾ ਅਹੰਕਾਰੁ’ (੫੫੩)।