ਪੁਛਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਧਾਤੁ ਪ੍ਰਿਚ੍ਹ੍ਹਛ=ਪੁੱਛਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪੁੱਛਣਾ। ਹਿੰਦੀ, ਪੂਛਨਾ] ੧. ਪੁੱਛਾਂ, ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਪੁਛਾ ਗਿਆਨੀ ਪੰਡਤਾਂ’ (੧੨੪੧), ੨. ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ-ਸਲਾਹ ਕਰਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਪੁਛਿ ਨ ਸਾਜੇ’ (੫੩)। ੩. ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ-ਰੋਕ ਪੈਣੀ। ਯਥਾ- ‘ਅਗੈ ਪੁਛ ਨ ਹੋਵਈ’ (੭੩੦)।