ਪੁਤੀਂ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪੁਤ੍ਰ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਬਹੁ-ਵਚਨ] ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਪੁਤੀ ਭਾਤੀਈ ਜਾਵਾਈ ਸਕੀ’ (੮੫੩)।