ਪੈਂਤੀਸਅੱਖਰੀ

ਪੈਂਤੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਵਰਣਮਾਲਾ। ੨. ਪੈਂਤੀਸ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਰੂਪ ਰਚਨਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਿੱਖ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਰਚੀ ਹੈ.¹ ਓਅੰਕਾਰ ਸਰਬਪਰਕਾਸੀ, ਆਤਮ ਸੁੱਧ ਅਕ੍ਰੈ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਈਸ ਜੀਵ ਮੇ ਭੇਦ ਨ ਜਾਨੋ, ਸਾਧ ਚੋਰ ਸਭਿ ਬ੍ਰਹਮ ਪਛਾਨੋ, ਹਸਤੀ ਚੀਟੀ ਤ੍ਰਿਣ ਲੌ ਆਦੰ, ਏਕ ਅਖੰਡਿਤ ਵਸੈ ਅਨਾਦੰ. ××× ੩. ਉਹ ਕਾਵ੍ਯ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਦਿ ਅਥਵਾ ਅੰਤ ਪੈਤੀਸ ਅੱਖਰ ਯਥਾਕ੍ਰਮ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਜੈਸੇ- ਦਸਮਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰ ਵਿੱਚ ਸਵੈਯੇ ਛੰਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਪੈਂਤੀ ਲਿਖੀ ਹੈ, ਯਥਾ- ਕੌਤਕ ਏਕ ਵਿਚਾਰ ਜਦੂਪਤਿ ਸੂਰਤ ਏਕ ਧਰੀ ਗਿਰਿ ਬਾਂਕੀ, ××× ਹੋਇਰਹੇ ਵਿਸਮੈ ਸਭ ਗੋਪ ਸੁਨੀ ਹਰਿ ਕੇ ਮੁਖ ਤੇ ਜਬ ਸਾਖੀ ××× ਔਰ ਗਈ ਸੁਧ ਭੂਲ ਸਭੋ ਇਕ ਕਾਨ੍ਹਹਿਂ ਕੇ ਰਸ ਮੇ ਅਨੁਰਾਗੇ ××× ਕਾਨ੍ਹ ਕਹੀ ਸਭ ਕੋ ਹਸ ਕੈ ਮਿਲ ਧਾਮ ਚਲੋ ਜੋਉ ਹੈ ਹਰਤਾਯ ××× ਭੂਸੁਤ ਸੋਂ ਲਰਕੈ ਜਿਨਹੂ ਨਵਸਾਤ ਛਡਾਇ ਲਈ ਬਰਮੰਙਾ. ××× ਗ੍ਯਾਨ ਪ੍ਰਬੋਧ ਵਿੱਚ ਛੰਦਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਪੈਂਤੀ ਲਿਖੀ ਹੈ, ਯਥਾ- ਵਿਅਸ੍‍ਤਾ ਕ੍ਰਿਪਾਰੰ। ਖਿਪਸ੍‍ਤ੍ਵਾ ਅਖੰਡੰ। ਗਤਸ੍‍ਤ੍ਵਾ ਅਗੰਡੰ। ਘਤਸ੍‍ਤ੍ਵਾ ਘਰਾਨੰ। ਬ੍ਰਿਅਸ੍‍ਤ੍ਵਾ ਙ੍ਹ੍ਹਿਹਾਲੰ।। ××× ਆਦਿ. ¹ਤੰਤ੍ਰਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਸਿੱਖ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਕੇ, ਪੈਂਤੀਸ ਅੱਖਰੀ ਦਾ ਪਾਠ ਖ਼ਾਸ ਖ਼ਾਸ ਗਿਣਤੀ ਦਾ, ਖ਼ਾਸ ਖ਼ਾਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਰੀਤਿ ਗੁਰਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀੰ ਹੈ.

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ