ਪੈਕਾਮ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਪੈਕਾਨ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਪੈਕਾਮ] ਤੀਰ ਦਾ ਸਿਰਾ, ਤੀਰ ਦੀ ਨੋਕ। ਯਥਾ: ‘ਪਿਰਮ ਪੈਕਾਮੁ ਨ ਨਿਕਲੈ ਲਾਇਆ ਤਿਨਿ ਸੁਜਾਣਿ’ (੧੪੧੧)।