ਪ੍ਰੇਤ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪ੍ਰੇਤ=ਪ੍ਰ=ਅਗੇ+ਇਤ=ਗਿਆ ਹੋਇਆ] ੧. ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁਰਦਾ। ੨. ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ, ਮੋਏ ਹੋਏ ਦੀ ਅਬਗਤ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਪਰ ਘੁੰਮਦੀ ਫਿਰੇ ਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਹੋਵੇ। ੩. ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਜੂਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਲਿੰਗ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ ਪਰਮ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰੇਤ ਪਿੰਜਰ ਮਹਿ ਦੂਖ ਘਨੇਰੇ’ (੧੦੨੯)।