ਬਕਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਧਾਤੂ ਵਚ੍ਹ੍ਹ ਤੋਂ ਵਾਕ੍ਯ=ਜੋ ਕਿਹਾ ਜਾਏ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬਕਣਾ=ਕਹਿਣਾ* । ਨ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬਕਣਾ=ਬ੍ਰਿਥਾ ਬੋਲਣਾ] ੧. ਕਹਿ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਬਕਤੈ ਬਕਿ ਸਬਦੁ ਸੁਨਾਇਆ’ (੯੭੨)। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਕ] ਬਗਲਾ, ਪੰਛੀ। ੩. ਫਿੱਕੇ, ਬੇਸੁਆਦੇ। ਦੇਖੋ, ‘ਬਕਬਕੇ’ *ਪੁਰਾਤਨ ਜਨਮ ਸਾਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ-’ਬਕ ਖੜਾ ਹੋਇਆਂ’ ਮਤਲਬ ਹੈ ਬੋਲਿਆ, ਤਦੋਂ ਬਕਣਾ ਦਾ ਅਰਥ ਕੇਵਲ ਬੋਲਣਾ ਸੀ ਤਦੋਂ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ-ਬਕਵਾਸ ਕਰਨਾ-ਨਹੀਂ ਸੇ।