ਬਧੋਹੁ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬੰਧੁ’। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੰਧਣਾ, ਬੰਨ੍ਹਣਾ। ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਦਾ ਭੂਤਕਾਲ ਬਧਾ, ਬਧੋ। ਪੁਰਾਤਨ ਰੂਪ-ਬਧੋਹ] ਬਣਾਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਬਧੋਹੁ ਪੁਰਖਿ ਬਿਧਾਤੈ ਤਾਂ ਤੂ ਸੋਹਿਆ’ (੧੩੬੨)।