ਬਪੁੜਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਪੁਰੀ’] ੧. ਵਿਚਾਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਚੰਦਨ ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਹਿਰਡ ਬਪੁੜਾ ਤਿਉ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਪਤਿਤ ਪਰਵਾਣੁ’ (੮੬੧)। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਪੁ:=ਸ਼ਰੀਰ] ਸਰੀਰ। ਯਥਾ- ‘ਜੇ ਜਾਣਾ ਬਗੁ ਬਪੁੜਾ ਤ ਜਨਮਿ ਨ ਦੇਦੀ ਅੰਗੁ’ (੫੮੫), ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਗਲੇ (ਵਤ ਪਖੰਡੀ) ਜਾਣਦੀ ਤਾਂ (ਜਨਮ) ਕਦੀ ਭੀ ਸਾਥ ਨਾ ਕਰਦੀ। ਅਥਵਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਅਭਿਮਾਨ ਨਾ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਤੁਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਪੁੜਾ ਦਾ ਅਰਥ ਵਿਚਾਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਐਉਂ-ਜੇ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਇਹ ਵਡਹੰਸ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਵਿਚਾਰਾ ਬਗਲਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੰਗ ਨਾ ਕਰਦੀ।