ਬਰਦਾਤਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਰ ਦਾਤਾ] ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਇਕ ਮਨਿ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇ ਬਰਦਾਤਾ’ (੧੩੮੯), ਵਰ ਦੇਣਹਾਰ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰ।