ਬਰਖ਼ੁਰਦਾਰ

[ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਬਰਖ਼ੁਰਦਾਰ*] ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਲ (ਕਾਮਯਾਬੀ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਨੇਕ ਨਸੀਬਾਂ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਬੁਰਗੂ ਬਰਖੁਰਦਾਰ ਖਰਾ’ (੧੦੮੪)। ਦੇਖੋ, ‘ਬੁਰਗੂ’ *(ੳ) ਬਿਰੌ (=ਜਾਹ) + ਬਿਖੁਰ (ਖਾਹ) + ਬਿਦਾਰ (=ਰੱਖ)=ਜਾਹ ਖਾਹ ਤੇ ਰੱਖ ਜਿਵੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਕਹੀਦਾ ਹੈ-ਜਾਹ ਤੇ ਵਧ ਫੁਲ।%(ਅ) ਬਰਖੁਰਦ = ਫਲ ਖਾਣਾ + ਆਰ =ਕਲਮਾ ਨਿਸਬਤ ਦਾ।%(ੲ) ਬਰਖੁਰ = ਫਲ ਖਾਣਾ + ਦਾਰ = ਬ੍ਰਿਛ ਤੋਂ ਫਲ ਖਾਣ ਯਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬਰਖ਼ੁਰਦਾਰ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵਿਤਪਤੀਆਂ ਹਨ। ਮੁਰਾਦ ਹੈ ਨੇਕ, ਨਸੀਬ, ਕਾਮਯਾਬ, ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਬੀਬੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਰਖ਼ੁਰਦਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੋਣਹਾਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।