ਬਸਤੂ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਸ੍ਤ] ਚੀਜ਼, ਪਦਾਰਥ। ਯਥਾ- ‘ਦਸ ਬਸਤੂ ਲੇ ਪਾਛੈ ਪਾਵੈ’ (੨੬੮)। ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਖਟ’