ਬਹਕਾਰਿ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬੋਹੈ’। ਹਿੰਦੀ, ਬਹਕਾਰ] ਸੁਗੰਧਿਤ, ਮਹਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋ। ਯਥਾ- ‘ਚੰਦਨ ਗੰਧ ਸੁਗੰਧ ਹੈ ਬਹੁ ਬਾਸਨਾ ਬਹਕਾਰਿ’ (੧੨੬੦)।