ਬਾਂਚਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਚਣਾ, ਬਚਾਉਣਾ ਤੋਂ] ਬਚਾਇਆ (ਨਹੀਂ) ਜਾਂਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਨਹੁ ਕਠੋਰੁ ਮਰੈ ਬਾਨਾਰਸਿ ਨਰਕ ਨ ਬਾਂਚਿਆ ਜਾਈ’ (੪੮੪)।