ਬਾਣਿ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਣਨਾ ਤੋਂ ਜੋ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਬਣ ਜਾਏ ਸੋ ਬਾਣ। ਦੇਖੋ, ‘ਬਣਿ’] ੧. ਆਦਤ, ਵਾਦੀ। ਦੇਖੋ, ‘ਲਾਏ ਦੀਬਾਣੁ’ ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਣਿ ੧.’] ਬਣ, ਹੋ। ਯਥਾ- ‘ਕਿਆ ਤੂ ਸੋਚਹਿ ਮਾਣਸ ਬਾਣਿ’ (੧੧੩੯), ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ? ੩. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਾਣ:] ਤੀਰ। ਯਥਾ- ‘ਸਤਿਗੁਰ ਸੂਰਮੇ ਬਾਹਿਆ ਬਾਨੁ ਜੁ ਏਕੁ’ (੧੩੭੪)। ੪. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਣਿ] ਬਾਣੀ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰ ਕੈ ਬਾਣਿ ਬਜਰ ਕਲ ਛੇਦੀ’ (੩੩੨)।