ਬਾਰਹ ਬਾਟ

[ਸੰਖ: ਵਾ:। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਰਸ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਾਰਹ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਟ, ਰਸਤਾ। ਹਿੰਦੀ, ਬਾਟ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵਾਟ। ਬਾਰਹ=ਬਾਰਾਂ+ਬਾਟ=ਹਿੱਸੇ] ੧. ਬਾਰਾਂ ਹਿੱਸੇ ਕਰਨਾ, ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ, ਤਬਾਹ ਕਰਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੁਸੈ ਜਿਨਿ ਕੀਨੀ ਬਾਰਹ ਬਾਟ’ (੧੩੬੫), ਇਕ ਕਬੀਰ ਨਹੀਂ ਠਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜਿਸ ਨੇ (ਮਾਇਆ) ਬਾਰਾਂ ਟੋਟੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਭਾਵ ਉਸ ਦੇ ਅਸਰ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੈ।