ਬਾਲਹਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਲ੍ਹ੍ਹਲਭ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਵਲਹੋ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬਾਲਹਾ। ਨ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬੱਲੀ, ਬੱਲਾ] ਪਿਆਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਧਰਣੀ ਕਉ ਇੰਦ ਬਾਲਹਾ’ (੬੯੩), ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੈਸੇ ਬੱਦਲ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ, ਤੈਸੇ ਨਾਮੇ ਨੂੰ ਹਰੀ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ।