ਬਾਵਰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਤੁਲ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਬਾਉਲ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਾਉਲਾ। ਹਿੰਦੀ, ਬਾਵਰਾ] ਬਾਵਲੇ, ਝੱਲੇ। ਕਿਉਂਕਿ ‘ਵਾਤ’ ਵਾਯੂ ਦੇ ਵਿਗਾੜ ਨਾਲ ਆਦਮੀ ਝੱਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਵਾਉਲਾ, ਝੱਲੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਵਰ ਸੋਇ ਰਹੇ’ (੪੦੬)।