ਬਾਹਰ

[ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਹਿਸ੍ਹ੍ਹ, ਵਹਿਰ=ਬਾਹਰ, ਬਿਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਾਹਰ] ੧. ਅੰਦਰ ਤੋਂ ਉਲਟ। ਯਥਾ- ‘ਘਰਿ ਬਾਹਰਿ ਤੇਰਾ ਭਰਵਾਸਾ’ (੬੭੭)। ੨. ਅਪ੍ਰਾਪਤ। ਯਥਾ- ‘ਜਾਂ ਪਿਰੁ ਬਾਹਰਿ ਤਾਂ ਧਨ ਮਾਹਰਿ’ (੯੬੫)। ਦੇਖੋ, ‘ਮਾਹਰਿ’ ੩. ਸਿਵਾ, ਬਿਨ, ਜੁਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਤੁਧਹੁ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨਹੀ’ (੮੫)।