ਬਿਉਹਾਰੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਯਵਹਾਰਿਨ੍ਹ੍ਹ] ੧. ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ੨. ਕਈ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰਾਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਹੋਰਿ ਸਗਲੇ ਬਿਉਹਾਰੀ’ (੪੯੫)।