ਬਿਬਰਜਿਤ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਵਰ੍ਹ੍ਹਜਿਤ] ੧. ਪਹਿਲੋਂ ਹੀ ਤਿਆਗੇ ਹੋਏ। ੨. ਮਨ੍ਹਾ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਦੋਊ ਬਿਬਰਜਿਤ’ (੧੧੨੩)।