ਬਿਭੈ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਭਵ] ਧਨ, ਜਾਇਦਾਦ, ਮਾਲ, ਵਿਭੂਤੀ। ਯਥਾ- ‘ਸੋਭਾ ਰਾਜ ਬਿਭੈ ਬਡਿਆਈ’ (੬੯੨)। ਦੇਖੋ, ਅਗਲਾ ਪਦ।