ਬਿਮੋਹਿਤ

ਸੰ. ਵਿਮੋਹਿਤ. ਵਿ- ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਗੁਰਾਹ ਹੋਇਆ. ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ. ਐਸਾ ਦੇਖਿ ਬਿਮੋਹਿਤ ਹੋਏ.” (ਆਸਾ ਮਃ ੫) ੨. ਵਸ਼ ਹੋਇਆ. “ਮਾਇਆ ਚਿਤ੍ਰ ਬਚਿਤ੍ਰ ਬਿਮੋਹਿਤ.” (ਆਸਾ ਨਾਮਦੇਵ) “

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ