ਬਿਰਕਤ

ਸੰ. ਵਿਰਕ੍ਤ. ਵਿ- ਰਕ੍ਤ (ਰੰਗ) ਬਿਨਾ। ੨. ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਰੰਗ ਵਾਲਾ। ੩. ਬਿਨਾ ਮੁਹੱਬਤ. ਹਮਰਾ ਮਨੁ ਬੈਰਾਗ ਬਿਰਕਤੁ ਭਇਓ.” (ਆਸਾ ਮਃ ੪) “