ਬਿਰਾਤਾ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਿ+ਰਾਤਾ=ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਰਚਿਆ] ਰੱਤਾ ਹੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਧੋਬੀ ਧੋਵੈ ਬਿਰਹ ਬਿਰਾਤਾ’ (੧੧੯੬)। ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਰਹ ਬਿਰਾਤਾ’