ਬਿਲਾਸ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕੌਤਕ, ਅਨੰਦ। ਯਥਾ- ‘ਅਨਿਕ ਬਿਲਾਸ ਕਰਤ ਮਨ ਮੋਹਨ’ (੨੧੫), ਤਥਾ- ‘ਮਨਿ ਬਿਲਾਸ ਭਏ ਸਾਹਿਬ ਕੇ’ (੬੮੨)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਲਾਈ’] ਬਿੱਲਾ, ਬਿੱਲਾ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ ਜੋ ਹੁਣ ਬੋਲਚਾਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਯਥਾ: ‘ਸੂਆ ਪਿੰਜਰਿ ਨਹੀ ਖਾਇ ਬਿਲਾਸੁ’ (੯੮੭),* ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਤੋਤੇ ਨੂੰ ਬਿੱਲਾ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦਾ, ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਮ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। *ਬਿਲਾਸ=[ਬਿਲਾ=ਬਿੱਲਾ + ਸੁ = ਉਸ ਨੂੰ = ਬਿੱਲਾ ਉਸ ਨੂੰ] (ਜੋ) ਤੋਤਾ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿੱਲਾ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦਾ।