ਬਿਹਾਲ

[ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਬੇਹਾਲ] ਬੁਰੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਘਬਰਾ ਵਿੱਚ, ਦੁਖੀ। ਯਥਾ- ‘ਘਬੁ ਦਬੁ ਜਬ ਜਾਰੀਐ ਬਿਛੁਰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਹਾਲ’ (੧੩੬੪), ਭਾਵ ਘਰ ਦਾ ਦਰਬ ਸੜ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਵਿਯੋਗ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।