ਬਿਹਾਵਥ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਹਤੀ’। ਵਿਹਾਵਣਾ ਤੋਂ, ਥ ਪ੍ਰਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ] ਬਿਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਧਰਣੀ ਧਰੁ ਤਿਆਗਿ ਨੀਚ ਕੁਲ ਸੇਵਹਿ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤ ਬਿਹਾਵਥ’ (੧੦੦੧)।