ਬੀਂਗਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬੀਗ’] ਟੇਢਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਧ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨ ਬੀਗਾ ਪੈਰੁ’ (੨੭੧), ਸੰਤਾਂ ਦਾ ਸੰਗ ਕਰਨ ਤੇ (ਪੁਰਖ ਦਾ) ਟੇਢਾ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।