ਬੁਟ

[ਕ੍ਰਿ: ਵਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬੂਟ੍ਹ੍ਹ=ਸੱਟ ਲਗਣੀ ਯਾ ਲਾਣੀ, ਮਾਰਨਾ] ੧. ਹੱਥ ਪੈਰ ਰਹਿਤ, ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ, ਅਤਿ ਦੁਖੀ। ੨. ਖੰਭ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਤੇ ਬੋਟ ਹੋ ਜਾਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਹੋਇ ਮਰਸਨਿ ਬੁਟੁ’ (੩੧੫), (ਚਿੜੀ ਦੇ) ਬੋਟ ਵਾਂਙੂ (ਪਰ ਹੀਣ ਹੋ ਕੇ) ਮਰ ਜਾਣਗੇ। ੩. ਘੁਟੀਜ ਕੇ।