ਬੁਨ

ਫ਼ਾ. [بُن] ਸੰਗ੍ਯਾ- ਮੂਲ. ਜੜ। ੨. ਕਹਾਵਤ. ਅਖਾਣ। ੩. ਅਸਬਾਬ. ਸਾਮਾਨ। ੪. ਪੋਠੇਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬੁਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੇਠਾਂ (ਤਲੇ)। ੫. ਬੁਨਨਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਦਾ ਅਮਰ. ਬੁਣ.