ਬੂੰਦੇਰੇ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਿੰਦ’। ਆਰ, ਏਰੇ, ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਬੂੰਦ ਨਾਲ, ਬੂੰਦ ਦਾ। ਯਥਾ: ‘ਜਿਉ ਕਾਗਦ ਬੂੰਦਾਰ’ (੮੦੮), ਜਿਕੁਰ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਬੂੰਦ ਨਾਲ (ਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਤਥਾ-’ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਬੂੰਦੇਰੇ’ (੧੧੧੭), ਜਿਕੁਰ ਪਪੀਹਾ ਬੂੰਦ ਦੀ (ਪਿਆਸ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)।