ਬੇਤੀ

ਸੰ. वेत्री- ਵੇਤ੍ਰੀ. ਵਿ- ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ. ਨਹ ਚਤੁਰਿ ਸੁਘਰਿ ਸੁਜਾਨਿ ਬੇਤੀ.” (ਬਿਲਾ ਛੰਤ ਮਃ ੫) “