ਬੇਨਗੂੰ

ਫ਼ਾ. [بےنگوُں] ਵਿ- ਬਿਨਾ ਕਜ. ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਗੂੰ (ਖ਼ਮ) ਨਹੀਂ.