ਬੈਸਾ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਟਾਹਣੀਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਤਲੈ ਰੇ ਬੈਸਾ ਊਪਰਿ ਸੂਲਾ’ (੪੮੧), ਟਾਹਣੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਨੂੰ ਕਰੇ ਤੇ ਉਪਰ ਨੂੰ (ਸੂਲ) ਜੜ੍ਹ* । ਭਾਵ ਵਾਸ਼ਨਾ ਰੂਪ ਟਾਹਣੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਨੂੰ ਕਰੇ ਤੇ ਮੁੱਢ ਰੂਪ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਉਪਰ ਜਾਣੇ। *ਸੂਲ ਪਦ, ਫ਼ਾਰਸੀ-ਅਸਲ, ਉਸੂਲ-ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਖੇਪ ਹੈ। ਉਸੂਲ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।