ਬੈਸਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ੧. ਬੈਠ ਕੇ ਭਾਵ ਚਿਤ ਨੂੰ ਰੋ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਭਾਂਡਾ ਧੋਇ ਬੈਸਿ ਧੂਪੁ ਦੇਵਹੁ’ (੭੨੮)। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੈਸ਼੍ਯ] ਵੈਸ਼, ਵਰਣਾਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਸਰੀ ਜਾਤਿ, ਵਪਾਰੀ, ਬਣੀਆ। ਯਥਾ- ‘ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਸੂਦੁ ਬੈਸੁ’ (੩੦੦)।