ਭਗੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਗਾ’] ਨੱਸ ਜਾਵੇ, ਦੂਰ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਜਨਮਹਿ ਮਰਿ ਭਗੇ ਹਾਂ’ (੪੧੧), ਤਥਾ-’ਵਿਣੁ ਸੰਗਤਿ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨ ਭਗੈ’ (੧੦੯੮)।