ਭਜਸਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਜ੍ਹ੍ਹ] ਭਜਦਾ, ਸੇਵਨ ਕਰਦਾ, ਸਿਮਰਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਅਬ ਨ ਭਜਸਿ ਭਜਸਿ ਕਬ ਭਾਈ’ (੧੧੫੯)।