ਭਟਕਿ

[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ, ਭਟਕਨਾ ਤੋਂ] ੧. ਭਟਕਣ, ਰਾਹ ਖੁੰਝਾ ਕੇ ਫਿਰਨ। ੨. [ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ] ਚਟੱਕ, ਛੇਤੀ, ਸ਼ੀਘਰ। ਯਥਾ- ‘ਦੇਖਤ ਦਰਸੁ ਭਟਕਿ ਭ੍ਰਮ ਭਜਤ’ (੧੪੦੪)।