ਭਰਪੂਰਿ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ਉਪਰਲਾ ਪਦ] ਪਰਿਪੂਰਣ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਅਵਗੁਣੀ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਗੁਣ ਭੀ ਵਸਹਿ ਨਾਲਿ’ (੯੩੬)।