ਭਸਨਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਸਮਨ੍ਹ੍ਹ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਭਸਨਾ] ਸੁਆਹ। ਯਥਾ- ‘ਭਏ ਭ੍ਰਮ ਭਸਨਾ’ (੮੧੧), ਜੋ ਭ੍ਰਮ ਸਨ ਉਹ ਭਸਮ ਹੋ ਗਏ।