ਭਾਂਡਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਾਂਡ] ੧. ਪਾਤ੍ਰ, ਭਾਂਡਾ, ਬਰਤਨ। ਯਥਾ- ‘ਘਿਅ ਪਟ ਭਾਂਡਾ ਕਹੈ ਨ ਕੋਇ’ (੭੨੧), ਘਿਉ ਅਰ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੀਦੀ। ੨. ਭਾਂਡਾ+ਭੰਡੀ ਲਾਇਕ=ਨਿੰਦਨੀਯ, ਨਿੰਦਣ ਯੋਗ। ਦੇਖੋ, ‘ਘਿਅ’। ੩. ਮੁਰਾਦ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਭੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਭਾਂਡਾ ਧੋਇ ਬੈਸਿ ਧੂਪੁ ਦੇਵਹੁ’ (੭੨੮)।