ਭਾਵਾਸਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਾਵਾ’] ਭਾਵੇ, ਰੁਚੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਨਿਕ ਪੂਜਾ ਮੈ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਖੋਜੀ ਸਾ ਪੂਜਾ ਜਿ ਹਰਿ ਭਾਵਾਸਿ’ (੧੩੦੪)।