ਭੰਗਾਰ

ਸੰ. ਭੰਗੁਰ. ਵਿ- ਭੁਰਭੁਰਾ. ਆਪਣੇ ਆਪ ਟੁੱਟਜਾਣ ਵਾਲਾ। ੨. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਭੁਰਭੁਰੀ ਲਾਖ. ਬਾਹਰਿ ਕੰਚਨ ਬਾਰਹਾ