ਮਟਿਆ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਠ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਠ, ਮਟ, ਇਆ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ] ੧. ਅਸਥਾਨ, ਮੰਦਰ। ੨. ਸਰੂਪ। ਯਥਾ- ‘ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਕੀਮ ਕੇਵਡੁ ਮਟਿਆ’ (੯੫੭), ਉਸ ਦੇ (ਮਟ) ਸਰੂਪ ਰੂਪੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।